Latest News
|^| Home -> Pangthi -> വിശദീകരണം തേടുന്ന വിശ്വാസം -> സ്വാതന്ത്ര്യവും വിവേചനവും

സ്വാതന്ത്ര്യവും വിവേചനവും

ബിനു തോമസ്, കിഴക്കമ്പലം

വിശദീകരണം തേടുന്ന വിശ്വാസം അധ്യായം-43

സൃഷ്ടിയുടെ അപൂര്‍ണ്ണതയും ദൈവാസ്ഥിത്വവും സംബന്ധിച്ച ചില ചോദ്യങ്ങളാണ് നാം കഴിഞ്ഞ അധ്യായത്തില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തത്.

സൃഷ്ടിയുടെ അപൂര്‍ണ്ണതയെ പ്പറ്റി ചര്‍ച്ച ചെയ്യുമ്പോള്‍ നാം മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്. നാം ഇന്ന് തിന്മ എന്ന് കാണുന്ന പലതും നാളെ നന്മ എന്ന് മാറ്റിപ്പറയുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെയെങ്കില്‍, പ്രപഞ്ചാന്ത്യം വരെ കാത്തിരുന്നാല്‍ മാത്രമേ നമുക്ക് അപൂര്‍ണ്ണതയെപ്പറ്റി ഒരു വിധി കല്‍പ്പന പുറപ്പെടുവിക്കാന്‍ നമുക്ക് സാധിക്കൂ. പക്ഷേ, അവിടെ വലിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്. ജഗന്നി യന്താതാവിന്‍റെ അസ്ഥിത്വം അംഗീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞാല്‍, നമുക്ക് യാതൊരു രീതിയിലും സങ്കല്‍പ്പിക്കാവുന്നതിനപ്പുറമായ ഒരു അസ്ഥിത്വവും അവസ്ഥയും നമ്മള്‍ അംഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ബുദ്ധിക്കോ ഭാവനയ്ക്കോ അപ്പുറമുള്ള ഒരു അവസ്ഥ. അതിനെ വിലയിരുത്താന്‍ നമ്മള്‍ക്ക് കഴിവില്ല. അപ്പോള്‍ പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ ഇപ്പോള്‍ നാം അപൂര്‍ണ്ണതയെന്നു കരുതുന്ന അവസ്ഥയുടെ ആത്യന്തികാവസ്ഥ വിലയിരുത്താന്‍ നമ്മള്‍ അജ്ഞരാണ്. പക്ഷേ, ആ കഴിവ് ദൈവത്തിന് ഉണ്ടെന്ന് നാം അംഗീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു താനും. അപ്പോള്‍ പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ അപൂര്‍ണ്ണതയുടെ സാംഗത്യമോ അസാംഗത്യമോ വിധിക്കേണ്ടത് ദൈവം മാത്രമാണ്.

ദൈവമനസ്സിന്‍റെ സ്വാതന്ത്ര്യ വും, പ്രകൃതിനിയമങ്ങള്‍ക്കും മനുഷ്യമനസ്സിനും കല്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവുമാണ്, തിന്മകള്‍ എന്നു നാം വിളിക്കുന്ന പല മാനങ്ങളിലുള്ള പ്രതിഭാസങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം എന്ന് നാം കണ്ടു കഴിഞ്ഞു. ദൈവത്തിന്‍റെ തന്നെ സ്വഭാവമായ സ്നേഹവും സൗന്ദര്യവും പ്രകടമാകണമെങ്കില്‍ ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം അനിവാര്യമാണെന്നും നാം കണ്ടു. ഇനിയും ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്.

സ്വാതന്ത്യവും ധാര്‍മികതയും വിവേചനാശേഷിയും
ചോദ്യം(12): ഈ ലോകത്തില്‍ എന്തു സംഭവിച്ചാലും, അത് ദൈവം നല്‍കിയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ പ്രകടനമാണല്ലോ. പിന്നെ, നന്മ ചെയ്യണമെന്നുള്ളതിന്‍റെ അടിസ്ഥാനമെന്താണ്? തിന്മ ചെയ്യരുതെന്നു നിര്‍ബന്ധമൊന്നുമില്ലല്ലോ? എന്തു പ്രവര്‍ത്തിയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ പ്രകടനമായി കണക്കാക്കാന്‍ സാധ്യമല്ലേ? അപ്പോള്‍ ധാര്‍മികത അര്‍ത്ഥശൂന്യമായി മാറുന്നില്ലേ?

ഉത്തരം: സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് ദൈവികസ്വഭാവം ആണെങ്കിലും, അതു മാത്രമല്ല ദൈവികസ്വഭാവം. മറ്റു ദൈവികസ്വഭാവങ്ങള്‍ക്കൊത്ത് (സ്നേഹം, സൗന്ദര്യം മുതലായവ) സ്വാതന്ത്ര്യം ക്രമപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് ദൈവിക സ്വഭാവം പ്രകടമാകുന്നത്. വിവേ ചനാശേഷി എന്ന കഴിവാണ് സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഇപ്രകാരം ക്രമപ്പെടുത്തുന്നത്.

വിവേചനാശേഷി ഇല്ലാത്ത വസ്തുക്കളും ജീവജാലങ്ങളും അവയുടെ പ്രാകൃതികക്രമം അനുസരിച്ചുചെയ്യുന്ന ഒന്നിനും ധാര്‍മികത കല്‍പ്പിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല. ഒരു കല്ല് ഒരു മനുഷ്യന്‍റെ തലയില്‍ വീഴുന്നതില്‍ ധാര്‍മികമാനമില്ല. പേ പിടിച്ച ഒരു പട്ടി ഒരാളെ കടിക്കുന്നതിലും ധാര്‍മികമാനം ഇല്ല. വിവേചനാശേഷി ഇല്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യന്‍റെ പ്രവൃത്തികളിലും ധാര്‍മികമാനം ഇല്ല.

പ്രകൃതിയില്‍ നമ്മള്‍ വിവേചനാശേഷിയില്‍ ഒരു ശ്രേണി കാണുന്നു. യാതൊരു വിവേചനാശേഷിയുമില്ലാത്ത നിര്‍ജീവവസ്തുക്കള്‍ മുതല്‍, പടിപടിയായി ലോകത്തെ വിവേചിച്ചറിയാന്‍ കഴിവുള്ള സങ്കീര്‍ണ്ണജീവജാലങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ, പ്രകൃതിക്കപ്പുറമുള്ള അഭൗതിക-ദൈവിക-ലോകത്തെക്കുറിച്ച് സങ്കല്‍പ്പിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്ന മനുഷ്യന്‍ വരെ ആ ശ്രേണിയുടെ ഭാഗമാണ്. ദൈവികയാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ച് സങ്കല്‍പ്പിക്കാനുള്ള വിവേചനാശേഷി മനുഷ്യര്‍ക്കു മാത്രമാണ് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത് (വേറെ അന്യഗ്രഹജീവികള്‍ ഏതെങ്കിലും അത്തരം വിവേചനാശേഷി ഉള്ളതായിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അവരും). അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ആ വിവേചനാശേഷി ഉപയോഗിച്ച്, ദൈവം മനുഷ്യസത്തയില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുള്ള ദൈവികനന്മയെ തിരിച്ചറിയുന്നതും അതനുസരിച്ച് സ്വ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉപയോഗിക്കുന്നതും മനുഷ്യസത്തയ്ക്ക് അനുയോജ്യമാണ്.

അനുയോജ്യമായ ഒരു കാര്യം നിര്‍ബന്ധമാണോ? ദിവസവും പല്ലുതേയ്ക്കുന്നത് ദന്താരോഗ്യത്തിന് അനുയോജ്യം. പക്ഷേ, നിര്‍ബന്ധമാണോ? ഉത്തരം ലളിതമാണ് – അനുയോജ്യമായ കാര്യം ശീലമായില്ലെങ്കില്‍, അതിന്‍റേതായ നാശനഷ്ടം ഉണ്ടാകും. അതുകൊണ്ട് വളരെ ഗൗരവമേറിയ കാര്യങ്ങളില്‍ അത്തരം ശീലങ്ങള്‍ നിര്‍ബന്ധമാകുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ ദുരുപയോഗം മൂലം മനുഷ്യനിലെ ദൈവികത നശിച്ചാല്‍, അതില്‍പ്പരം ഗൗരവം എന്തിനാണുളളത്?

അപ്പോള്‍, സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് ദൈവികസ്വഭാവം ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ, അതിന്‍റെ വിവേച നാരഹിതമായ ഉപയോഗം മറ്റു ദൈവികസ്വഭാവങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനാല്‍ ധാര്‍മികമാനം കൈവരിക്കുന്നു.

സൃഷ്ടിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും ദൈവിക ഇടപെടലുകളും
ചോദ്യം(13): പ്രപഞ്ചത്തിന് സ്വാതന്ത്ര്യം നല്‍കിയ ദൈവം, പിന്നെ പ്രാപഞ്ചികചരിത്രത്തില്‍ ഇടപെടുന്നു എന്ന വിശ്വാസം യുക്തിവിരുദ്ധമല്ലേ? അതിന്‍റെ ആവശ്യമെന്ത്? അത് സൃഷ്ടിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഹനിക്കുന്നതല്ലേ? സൃഷ്ടിയിലെ ദൈവത്തിന്‍റെ ഇടപെടല്‍, സ്വയം എഴുതിയ നിയമം തെറ്റിക്കുന്നതിനു തുല്യമല്ലേ?

ഉത്തരം: ദൈവം തന്നെ നല്‍കിയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തില്‍ ദൈവം കൈകടത്തുന്നു എന്നതില്‍ വൈരുദ്ധ്യമില്ലേ എന്നതാണ് ഈ ചോദ്യത്തിന്‍റെ ഉള്‍പ്പൊരുള്‍. പക്ഷേ, നിയമം എഴുതിയ അധികാരശക്തിക്ക് നിയമം താല്‍ക്കാലികമായോ സ്ഥിരമായോ റദ്ദാക്കാന്‍ അവകാശമുണ്ട്. അതില്‍ യുക്തി വൈരുദ്ധ്യമില്ല. അതുപോലെ, പ്രപഞ്ചം നിര്‍മ്മിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന് അതിന്‍റെ പൂര്‍ത്തീകരണത്തില്‍ ഇടപെടാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യവുമുണ്ട്. ഒരു ശില്‍പ്പിക്ക് ശില്‍പ്പത്തിന്‍റെ പണിയില്‍ ഇടപെടാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ളതുപോലെ. അവിടെയും യുക്തിവൈരുദ്ധ്യമില്ല. അത് ഒന്നിന്‍റെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ ഹനനം ആകുന്നുമില്ല. കാരണം, സൃഷ്ടിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം സൃഷ്ടാവിന്‍റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു കീഴിലാണ്.

Leave a Comment

*
*