ഫ്രാന്സിസ് പാപ്പ ഇന്നത്തെ ലോകത്തില് സമാധാനത്തിന്റെ അടിയന്തരതയും ആവശ്യവും, വിശുദ്ധ ജോണ് ഇരുപത്തിമൂന്നാമന്റെ 'സമാധാനം ഭൂമിയില്' (pacem in Terris) എന്ന ചാക്രിക ലേഖനത്തിന്റെ കാലാതീതമായ പഠനത്തിന്റെ ആവശ്യകതയും, 'ജനങ്ങള്ക്കിടയില് സമാധാനം' എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മേളനത്തില് പങ്കെടുത്തവര്ക്ക് അയച്ച സന്ദേശത്തില്, എടുത്തുപറഞ്ഞു. pacem in Terris-ല് യുദ്ധത്തിന്റെ ദൂഷ്യഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചും സമാധാനപരമായ നിലനില്പ്പിന്റെ അനിവാര്യതയെക്കുറിച്ചും പരിശുദ്ധ പിതാവ് ഊന്നിപ്പറയുന്നു. സമാധാനത്തിന്റെ പ്രസക്തി, അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികള്, വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായുള്ള ആഹ്വാനങ്ങള് എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഫ്രാന്സിസ് മാര്പാപ്പ പറഞ്ഞ പ്രധാന ആശയങ്ങളിലേക്കും ഇന്നത്തെ സമാധാനത്തിന്റെ ആവശ്യകത മറക്കുന്ന നമ്മുടെ കേരള സഭാനേതൃത്വത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിലേക്കും ഈ ലേഖനം ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നു.
യുദ്ധം ഒരിക്കലും മനുഷ്യജീവിതത്തിന് ആശ്വാസം പകരുകയോ സംഘര്ഷങ്ങള് പരിഹരിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് ഫ്രാന്സിസ് മാര്പാപ്പ അസന്ദിഗ്ധമായി പ്രസ്താവിച്ചു. പകരം, അത് ഇരകളുടെ നാശത്തിലും മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ നഷ്ടത്തിലും കലാശിച്ചു. സമാധാനം എന്നത് മുഴുവന് മനുഷ്യകുടുംബത്തിന്റെയും അഭിലാഷങ്ങളില് ആഴത്തില് വേരൂന്നിയ ഒരു മൂര്ത്തമായ ലക്ഷ്യമായി തുടരുന്നുവെന്ന് പരിശുദ്ധ പിതാവ് ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു.
സമാധാനത്തില് എങ്ങനെ മനുഷ്യനെ രൂപീകരിക്കണം എന്ന് കേരള സഭ പഠിക്കേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചു കഴിഞ്ഞു. നമ്മുടെ മതബോധന ക്ലാസുകളില്പോലും മറ്റു മതങ്ങള്ക്കും സഭകള്ക്കും റീത്തുകള്ക്കും എതിരായി സംസാരിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങള് പോലും ഈ കാലഘട്ടത്തില് ചേര്ത്തിട്ടുണ്ട്. സഭയിലെ തന്നെ ചില അധികാരികളുടെ അറിവോടു നടക്കുന്ന സോഷ്യല് മീഡിയ യുദ്ധങ്ങളും അവരുടെ തന്നെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിലുള്ള ചില ഓണ്ലൈന് മാധ്യമങ്ങളും അതിലെ കള്ളപ്രചാരണങ്ങളും വേദനാജനകവും ക്രിസ്തീയതയുടെ ഭാവത്തിനു കോടാലി വയ്ക്കുന്നതിന് ഉദാഹരണങ്ങളുമാണ്.
സത്യം, നീതി, സ്നേഹം, സ്വാതന്ത്ര്യം തുടങ്ങിയ മൂല്യങ്ങളില് അധിഷ്ഠിതമായ സമാധാനത്തിന് ആഹ്വാനം ചെയ്ത പരിശുദ്ധ ജോ ണ് ഇരുപത്തിമൂന്നാമന്റെ pacem in Terris ചാക്രിക ലേഖനത്തിന്റെ ശാശ്വതമായ പ്രസക്തി ഫ്രാന്സിസ് പാപ്പ എടുത്തുപറഞ്ഞു. അറുപതു വര്ഷങ്ങള്ക്കുശേഷം, ചാക്രിക ലേഖനത്തില് അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സമാധാനത്തിന്റെ സന്ദേശം മാനവികത പൂര്ണ്ണമായി ഉള്ക്കൊള്ളാത്തതില് ഫ്രാന്സിസ് പാപ്പ വിലപിച്ചു. അതിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനും ശാശ്വത സമാധാനത്തിനായി അ വ പ്രയോഗിക്കാനും പാപ്പ വ്യക്തികളെ ഉദ്ബോധിപ്പിച്ചു.
സമാധാനത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന സ്വാര്ത്ഥതയിലും സങ്കുചിത താല്പ്പര്യങ്ങളിലും പരിശുദ്ധ പിതാവ് ഉല്ക്കണ്ഠ രേഖപ്പെടുത്തി. സംവാദത്തിലൂടെയും സഹകരണത്തിലൂടെയും പരിഹാരം കാണുന്നതിനുപകരം ആയുധങ്ങളിലൂടെ പരിഹാരം തേടുന്ന പ്രവണതയില് പാപ്പ ഖേദം പ്രകടിപ്പിച്ചു. സംഘര്ഷങ്ങളോടും പ്രശ്നങ്ങളോടുമുള്ള ഈ ഹ്രസ്വദൃഷ്ടിയുള്ള സമീപനം സമാധാനപരമായ സഹവര്ത്തിത്വത്തിലേക്കുള്ള പുരോഗതിയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും എല്ലാവരുടെയും മെച്ചപ്പെട്ട ഭാവിയുടെ സാധ്യതയെ ദുര്ബലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയമങ്ങള് ബലപ്രയോഗത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുമ്പോള്, അധികാരത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹം ഇപ്പോഴും രാജ്യങ്ങള് തമ്മിലുള്ള ന്യായവിധിയുടെ മാനദണ്ഡമായി നിലനില്ക്കുന്നുവെന്ന് ഫ്രാന്സിസ് പാപ്പ ഉല്ക്കണ്ഠയോടെ സമ്മതിച്ചു. ആധിപത്യത്തിനായുള്ള ഈ ആസക്തി വര്ധിച്ച ആയുധങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുകയും ഭയവും അരക്ഷിതാവസ്ഥയും സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പക്ഷപാതപരമായ താല്പ്പര്യങ്ങളേക്കാള് സുരക്ഷിതത്വത്തിനും സമാധാനത്തിനും മുന്ഗണന നല്കുന്നതിന് ബഹുമുഖ ഘടനകളുടെ അഗാധമായ പരിഷ്കരണത്തിന്റെ അടിയന്തിര ആവശ്യകത പരിശുദ്ധ പിതാവ് ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു.
സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നതിനും രാജ്യങ്ങള്ക്കിടയില് അധികാര സന്തുലിതാവസ്ഥ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഒരു മാര്ഗമെന്ന നിലയില് ആയുധങ്ങളുടെ പുനരുജ്ജീവനത്തെക്കുറിച്ച് ഫ്രാന്സിസ് മാര്പാപ്പ അഗാധമായ ഉല്ക്കണ്ഠ രേഖപ്പെടുത്തി. ആയുധങ്ങള്ക്കായി സാമ്പത്തിക സ്രോതസ്സുകള് വിനിയോഗിക്കുന്നത് അന്താരാഷ്ട്രബന്ധങ്ങളില് വീണ്ടും മുന്തൂക്കം നേടി, ഭയത്തിന്റെയും ഭീകരതയുടെയും ഒരു ചക്രം ആവിര്ഭവിക്കുന്നു. ആയുധങ്ങളിലുള്ള ഈ ശ്രദ്ധ യഥാര്ത്ഥ സുരക്ഷയെ ദുര്ബലപ്പെടുത്തുന്നുവെന്നും മുന്കൂട്ടിക്കാണാന് കഴിയാത്ത സാഹചര്യങ്ങളില്നിന്ന് ഉയര്ന്നുവരുന്ന ഒരു വിനാശകരമായ അഗ്നിബാധയുടെ സാധ്യതയെ അവഗണിക്കുമെന്നും പരിശുദ്ധ പിതാവ് മുന്നറിയിപ്പ് നല്കി.
സുരക്ഷ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലും സമാധാനം ഉറപ്പുനല്കുന്നതിലും നിലവിലുള്ള ബഹുമുഖ ഘടനകളുടെ പരിമിതികള് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഫ്രാന്സിസ് പാപ്പ ഈ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ അഗാധമായ പരിഷ്കരണത്തിന് ആഹ്വാനം ചെയ്തു. അവര്ക്ക് സ്വയംഭരണ ശേഷിയും സമാധാനം പിന്തുടരാനുള്ള മൂര്ത്തമായ പ്രവര്ത്തനങ്ങള് സജീവമായി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും നടപ്പിലാക്കാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. അത്തരം പരിഷ്കാരങ്ങളില്ലാതെ, ഈ ഘടനകള് പൊതുനന്മയെ ഫലപ്രദമായി സേവിക്കാന് കഴിയാതെ കേവലം പക്ഷപാതപരമായ ഉപകരണങ്ങളായി ചുരുങ്ങിപ്പോകും.
Pacem in Terris പഠനങ്ങളെ പരാമര്ശിച്ച്, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും തത്വങ്ങള്ക്കനുസൃതമായി പ്രവര്ത്തിക്കാന് ഓരോ രാജ്യങ്ങള്ക്കും മൗലികമായ കടമയുണ്ടെന്ന് ഫ്രാന്സിസ് പാപ്പ പറഞ്ഞു. നീതിയുടെ ആവശ്യകതകളുമായി സാമൂഹിക ജീവിതത്തെ വിന്യസിക്കുന്നതിലെ വെല്ലുവിളികള് അംഗീകരിക്കുമ്പോള്, നീതി നിലനില്ക്കുന്ന ഒരു യാഥാര്ത്ഥ്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുള്ള നിരന്തര ശ്രമങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. സ്വാതന്ത്ര്യവും സമത്വവും പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം നീതിയുടെ ആവശ്യങ്ങളോട് പ്രതികരിച്ചുകൊണ്ട് രാജ്യങ്ങള് അവരുടെ സമൂഹങ്ങളെ സേവിക്കണം.
മെത്രാന്മാരുടെയും വൈദികരുടെയും പങ്ക് സഭയ്ക്കപ്പുറത്തേക്ക് വ്യാപിക്കണം; അവര് മനുഷ്യരാശിയുടെ മുഴുവന് സ്വത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം മതപരമായ വ്യത്യാസമില്ലാതെ മുഴുവന് മനുഷ്യരെയും സേവിക്കുക എന്നതാണ്.മിഥുന് ജെ ഫ്രാന്സിസ് S J
തെറ്റുകള്ക്കെതിരെ നിലകൊള്ളുകയും വഴിതെറ്റിപ്പോയവരിലേക്ക് ദൈവസ്നേഹമായി മാറുകയും, മറ്റു മതങ്ങളുടെ നന്മയെയും പ്രവര്ത്തനങ്ങളെയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ക്രിസ്തു ശിഷ്യന്റെ ദൗത്യമാണ്. കേരളത്തിലെ ഒരു കൂട്ടം പുരോഹിതന്മാരും മതനേതാക്കളും 2,000 വര്ഷത്തിലേറെ നീണ്ടുനില്ക്കുന്ന സമ്പന്നമായ ചരിത്രമുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികളായി തങ്ങളെ തന്നെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതില് അഭിമാനിക്കുന്നു, അത് അവരുടെ മുഴുവന് വ്യക്തിത്വത്തെയും പൂര്ണ്ണമായി നിര്വചിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും. ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി ആയിരിക്കുക എന്നതിനര്ത്ഥം പരസ്പരം സ്നേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങള് ഉള്ക്കൊള്ളുകയും ആഗോള സമാധാനത്തിനായി സജീവമായി പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്, മറിച്ചു പാരമ്പര്യം പറയുന്നതല്ല. ക്രിസ്ത്യാനി എന്നത് രണ്ടായിരം വര്ഷത്തെ പാര്യമ്പര്യമല്ല, മറിച്ച് ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തില് സമാധാന ദൂതരാകുക എന്നതാണ്.
മെത്രാന്മാരുടെയോ സഭാധികാരികളുടെയോ പദവികള് സ്വയം ഏറ്റെടുക്കുകയല്ല മറിച്ച് അത് ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന സുവിശേഷഘോഷക നിയോഗം മനസ്സിലാക്കി സമാധാനത്തിന്റെ ദൂതരാകാനാണ് വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന അവബോധത്തില് എത്തുകയാണ് കേരളസഭയുടെ ദൗത്യം. മെത്രാന്മാരുടെയും വൈദികരുടെയും പങ്ക് സഭയ്ക്കപ്പുറത്തേക്ക് വ്യാപിക്കണം; അവര് മനുഷ്യരാശിയുടെ മുഴുവന് സ്വത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം മതപരമായ വ്യത്യാസമില്ലാതെ മുഴുവന് മനുഷ്യരെയും സേവിക്കുക എന്നതാണ്. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പഠനങ്ങള്, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികള്, ദളിതര്, ദരിദ്രര്, ധനികര്, കര്ഷകര്, ആദി വാസികള്, പാപികള്, പുരോഹിതര്, അധികാരികള് തുടങ്ങി എല്ലാ മനുഷ്യരെയും ഉള്ക്കൊള്ളുന്നു. കേരളസഭയിലെ ചില പാരമ്പര്യവാദികള് പറയുന്നതുപോലെ, തോമസ് അപ്പോസ്തലന് ഒരു പ്രത്യേക വര്ഗത്തെ തേടിപിടിച്ചല്ല ജ്ഞാനസ്നാനം നല്കിയത്. അദ്ദേഹം മനുഷ്യര്ക്കാണ് ജ്ഞാനസ്നാനം നല്കിയത്.
കേരളസഭയ്ക്കുള്ളിലെ ഭിന്നത അവസാനിക്കണമെങ്കില് അപരനെ പുച്ഛത്തോടെ കാണുന്ന നമ്മുടെ ഈ മനോഭാവം മാറണം. ഈ മനോഭാവം അവസാനിപ്പിക്കാനും പകരം സമാധാനവും ഐക്യവും വളര്ത്തുന്നതില് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ട സമയമാണിത്.
കേരളസഭയില് തങ്ങളുടെ കൂടെയുള്ള ഒരു മെത്രാനോ, മെത്രാന്മാര്ക്കോ, അതുമല്ലെങ്കില് സന്യാസസഭകളിലെ അധികാരികള്ക്കോ അത് അവരുടെ ഇടയില് ആണെങ്കില് പോലും, ഏതു സഭയിലും ആയിക്കൊള്ളട്ടെ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ് എന്ന് മനസ്സില് പറയാതെ, അവരുടെ മുഖത്തു നോക്കി പറയാനുള്ള ആര്ജവം ഓരോ സഭാധികരിക്കും ഉണ്ടാകണം. അതാണു ക്രിസ്തുവിന്റെ സവിശേഷത. ഈ വിശ്വാസ്യത മാത്രമെ നമ്മെ യഥാര്ത്ഥ ക്രിസ്തുശിഷ്യനാക്കുകയുള്ളൂ.
ഏതാനും വ്യക്തികളും സങ്കുചിത താല്പ്പര്യങ്ങളും അതിലൂടെ നയിക്കുന്ന അധികാര ദുര്വിനിയോഗവും കേരളസഭയെ നാശത്തിലേക്കേ നയിക്കുകയുള്ളൂ. ഈ ആഗ്രഹം ആളുകളിലും അവരുടെ സ്നേഹത്തിലും പരിസ്ഥിതിയിലും പോലും വിനാശകരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങള് ഉണ്ടാക്കുന്നു. സമാധാനം എല്ലാവരുടെയും ക്ഷേമത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെന്ന് ഇപ്പോഴും കേരളസഭാധികാരികള് പൂര്ണ്ണമായി അംഗീകരിച്ചിട്ടിെല്ലന്നതു വ്യക്തമാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് ചില പ്രതേകതരം രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങള് ഉള്ളവരെ പുകഴ്ത്തുകയും അവരുടെ കൊള്ളരുതായ്മകളെ വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മെത്രാന്മാരും സന്യാസാധികാരികളും ഇന്ന് കേരളസഭയില് കാണുന്നത്. കേരളസഭ കേരളത്തില് നിലനിന്നിരുന്ന മത സൗഹാര്ദത്തിന് എതിരു നില്ക്കുന്നു എന്ന സ്ഥിതിയിലെത്തി എന്നതു വേദനാജനകമാണ്. നമ്മള് സമാധാനത്തിന്റ അടയാളമാകണം. നമ്മുടെ വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും ക്രിസ്തുവിന്റേതാകണം. അതു പ്രത്യാശയും ശോഭനമായ ഭാവിയുടെ സാധ്യതയും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. സമാധാനത്തിന്റെ വാഞ്ഛ നമ്മുടെ ധര്മ്മോപദേശമാകണം.
'ജനങ്ങള്ക്കിടയില് സമാധാനം' എന്ന വിഷയത്തില് നടക്കുന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മേളനത്തില് പങ്കെടുത്തവര്ക്ക് ഫ്രാന്സിസ് മാര്പാപ്പയുടെ സന്ദേശം സമാധാനം പിന്തുടരേണ്ടതിന്റെ അടിയന്തരതയും, അതിന്റെ സാക്ഷാത്കാരത്തിന് തടസ്സമാകുന്ന വെല്ലുവിളികളും ആവര്ത്തിക്കുന്നു. ഇത് കേരള കത്തോലിക്കാ മെത്രാന് സമതി വളരെ ഗൗരവത്തോടെ എടുക്കേണ്ട ഒരു വിഷയമാണ്. ജോണ് ഇരുപത്തിമൂന്നാമന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളില്നിന്ന് പ്രചോദനം ഉള്ക്കൊണ്ട്, ബഹുമുഖ ഘടനകളുടെ അഗാധമായ പരിഷ്കരണത്തിന്റെയും ഏറ്റുമുട്ടലിന്റെയും സാഹോദര്യത്തിന്റെയും സംസ്കാരം വളര്ത്തിയെടുക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും നമ്മുടെ സഭയില് അത്യാവശ്യമാണ്. വിദ്യാഭ്യാസം, തുടര്ച്ചയായ രൂപീകരണം, നീതി, സ്വാതന്ത്ര്യം, സ്നേഹം എന്നിവയോടുള്ള പ്രതിബദ്ധതയിലൂടെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ തരണം ചെയ്യാനും ഭാവി തലമുറകള്ക്കായി കൂടുതല് സമാധാനപരമായ ഒരു ലോകം കെട്ടിപ്പടുക്കാനും അതിനു കഴിയും.